منو

پربيننده ترين مطالب
دل نوشته هاي طلبگي
ثبت دل نوشته شمابایگانی
خانه / گفتمانی / ویژه تحول / حق انقلاب!
شکرانه حوزه برای انقلاب

حق انقلاب!

گفتمان اسلام درباره شکر، به گفتن و زمزمه کردن ختم نمی شود بلکه سپاسگزاری هر چیزی را، در استفاده صحیح از آن می داند. قدردانی مگر معنایی جز این دارد؟ از اینرو شکر و تشکر از هر نعمتی، عمل مناسب با آن می طلبد و گرنه حق نعمت در کنار ناسپاسی باقی خواهد ماند. سپاسگزاری از زبان سخن حق گفتن و از عقل انصاف داشتن است.

همیشه از شمارش نعمت های الهی قاصریم تا چه رسد به شکرش و أداء وظیفه؛ با این حال یکی از نعمت های بسیار بزرگی که شکرش واجب و قدر دانی از آن ضروریست، نعمت انقلاب اسلامی و تنفس در محیطی است که با خون هزاران هزار شهید ریشه دواند و برگ رویاند. انقلاب میوه ای کوچک است از تمام تلاش ها و صبوری های انبیاء و ائمه معصومین (ع) و علماء بزرگ، که به ثمر نشست و در برابر همه ی طاغوت های زمان، تمام قد ایستاده و فریاد آزادی و آزادگی سر می دهد. انقلاب قلبهای خفته را جانی دوباره بخشید و نسیم حیات را در رگ های آنها شریان داد. انقلاب روحی تازه بر بی روحی تاریخ بشر دمید و دست عقلانیت بر جهالت مدرنیته انسانی کشید. و انقلاب …

همگان در برابر آرمان های آن، در دادگاه عدل الهی مسئول خواهند بود و جوابگو. در این محکمه هم از آنچه جامه ی عمل پوشید، می پرسند و هم از آنچه عملی نشد یا می توانست شود. از هر آنچه به سرانجام رسید، و آنچه نرسید و یا می توانست بهتر انجام شود.

شکر انقلاب و خون شهداء به یادکردن و یادواره گرفتن و گلزار رفتن خلاصه نمی شود، بلکه در حرکت به سمت آن آرمانی است که آن گلها برایش پرپر شدند. پرورش روح آزادگی و عدالت و انصاف در ایران و مصادره ی آن به جهانیان. در سرسبزی آن هرکسی وظیفه ای دارد و انقلاب بر او دِینی. در این بین شاید سخت ترین شکرانه از آنِ حوزه و حوزویان باشد. روابط حوزه و انقلاب از همان اول دو طرفه است. حوزه از ابتداء نقش زیادی در معماری انقلاب ایفاء کرد و البته انقلاب هم آن را بی پاسخ نگذاشت. به فرموده حضرت آقا: حوزه‌ی علمیه، بخصوص حوزه ی علمیه ی قم، مادر این نظام است.[۱] یعنی حوزه به رشد انقلاب جهت، و آن را هدایت می کند. هرچه فیضیه در وظیفه خود پیشرفت کند، انقلاب پیش می رود، و متقابلاً هرچه حوزه خفته و خموده شود، موتور انقلاب با سرعت کمتری حرکت می کند. توقع انقلاب از حوزه بیش از دیگران است. شکرانه انقلاب برای حوزه، نمایش گذاشتن اسلام عزیز در تمامی علوم است.

با این همه وقتی به وضع موجود حوزه نگاه می کنیم، تفاوت چندانی با قبل از انقلاب و یا اوایل آن ندارد. رشد ها همان است و نکس ها همان. حوزه عهده دار مدیریت انقلاب است، اما در واقعیت خارجی حوزه تأثیر چندانی ندارد چه رسد به مدیریت. فیضیه در شروع انقلاب همراهی خوبی داشت اما در ادامه نتوانست خود را با گام های آن هماهنگ کند و روز به روز از آن عقب افتاد. انقلاب روز به روز مطالبه ی بیشتری می کند و حوزه دست خالی تر به نظر می آید. هرچه انقلاب از حوزه دور شود، جبران خسارت سخت تر است و تلفات بیشتر. بیداری اسلامی اتفاق افتاد و تشنگی مردم احساس شد اما چیزی برای عرضه وجود نداشت. حوزه برای جبران دو راه بیشتر ندارد:

  1. تحول. ۲. تحول. در واقع یک راه بیش وجود ندارد و آن تحول است. تحولی که علوم انسانی اسلامی را به تمدن اسلامی تزریق کند و ثمره ی اصلی انقلاب را به تمدن الحادی نشان دهد.

[۱] بیانات در دیدار طلاب و فضلا و اساتید حوزه علمیه قم‌، ۲۹/ ۷/ ۱۳۸۹.

درباره نویسنده

هادی چیت ساز هادی چیت ساز
وبلاگ

نظرات

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

asd


Username
Create an Account!
Password
Forgot Password? (close)

adf


Username
Email
Password
Confirm Password
Want to Login? (close)

asdf


Username or Email
(close)